Sąd Apelacyjny w Białymstoku utworzony został rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 sierpnia 1990 r. i już od października tegoż roku rozpoczął pracę.
 
   Uroczystego otwarcia Sądu w jego siedzibie przy ul. Mickiewicza 5 dokonał ówczesny Minister Aleksander Bentkowski. Budynek został wzniesiony w latach 1929-32 według projektu inż. Kazimierza Tołłoczki jako Sąd Okręgowy. W czasie wojny i po wojnie miał wielu różnych użytkowników. Do Resortu Sprawiedliwości wrócił odzyskany od władz administracyjnych na potrzeby nowo organizowanego sądu. Wymagał nie tylko gruntownego remontu, ale także zasadniczej adaptacji do potrzeb sądowych. W pierwszym rzędzie zostały przygotowane sale rozpraw, odtworzono pozagradzane i zabudowane hole, urządzono na strychu pokoje gościnne dla dojeżdżających sędziów.

   Następnie wykonano nowe pokrycie dachowe i nową elewację. Zewnętrzne prace remontowe zakończone zostały przywróceniem na górnej części frontonu istniejącego tam przed wojną godła państwowego. Godło zrzucili Sowieci po zagarnięciu Białegostoku w 1939 r. Dodatkowo fronton został przyozdobiony wykonanymi w piaskowcu trzema płaskorzeźbami przedstawiającymi słynną scenę Sądu Salomona. Nad wejściem wyryto napis "SĄD APELACYJNY". Odsłonięcia godła dokonał Minister Sprawiedliwości Włodzimierz Cimoszewicz w dniu 10 listopada 1994 r. w ramach obchodów Święta Niepodległości. W trakcie tej uroczystości godło zostało poświęcone przez duchownego katolickiego i prawosławnego.

     Na początku II wojny światowej Białystok na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow dostał się pod władzę Sowietów. Potem okupowali go Niemcy. Zaborcy dążyli do wyniszczenia inteligencji polskiej. Wśród ofiar obu totalitaryzmów byli także pracownicy przedwojennego Sądu Okręgowego. Ich pamięci poświęcona jest tablica wbudowana na holu na I piętrze. Ufundowali ją ze składek społecznych pracownicy białostockiego sądownictwa, przy udziale członków rodzin pomordowanych. Tablica została odsłonięta uroczyście 23 stycznia 1993 r. przez Ministra Sprawiedliwości Zbigniewa Dykę oraz przez panią Jadwigę Budlewską córkę ostatniego Prezesa Sądu Okręgowego Józefa Ostruszki, którego nazwisko otwiera listę ofiar.